Camino Spiritual, net voorbij Combarro.

Gele Pijlen Het eerste stukje na het stadje Combarro gaat redelijk stijl omhoog. Er zijn een paar mooie hórreos in dat stuk. Hórreos zijn de gemetste of houten gebouwtjes die vroeger gebruikt werden om graan in op te slaan. Samen met andere pelgrims bewonder ik de kleine gebouwtjes terwijl we het dorp uitwandelen.

Net buiten het dorp is een mooi klein kerkje, een ermita. We bewonderen het gebouw en voelen of de deur open is. De deur is op slot. We nemen een slok water en wandelen verder.

Na tien minuten vraagt iemand of we nog pijlen hebben gezien. Nee, het is al een tijdje geleden dat er iemand de typisch gele pijlen die de weg naar Santiago wijzen gezien heeft. We keren dus terug. Vlak vóór het kerkje hadden we moeten afslagen. De Camino loopt daar niet over de grote weg, maar langs een klein paadje stijl de berg op.

Als je de foute weg volgt, geraak je verder van je doel verwijderd

Gele Pijlen Soms zijn de pijlen naar Santiago erg duidelijk. Soms staan er zelfs stenen paaltjes of grote borden met wegwijzers. Maar op andere plaatsen is het gewoon wat gele verf op de straat. Als je niet aandachtig bent kan je die wegwijzers gemakkelijk missen. Gelukkig, na een paar dagen ben je het zo gewend om op de gele pijlen te letten dat je het onbewust doet. Tot je afgeleid bent natuurlijk.

Zo is het ook in het leven. Op sommige kruispunten is de beslissing duidelijk en gemakkelijk. En soms ben je op automatische piloot gewoon de grote weg aan het volgen, en heb je de splitsing in de weg niet eens opgemerkt. Soms is de juiste weg een klein stijl bergpaadje. Niemand kan voor jou de weg wijzen. Iedereen moet zijn eigen wegwijzers volgen. En dat kan alleen als je goed oplet en elke splitsing in de weg bewust opmerkt en zoekt naar je gele pijlen.